Anino: Ang nakatagong galit

Lahat tayo ay nakararamdam ng galit.  Kung minsan, ang galit na ating nararamdaman ang nagiging sanhi upang mawala tayo sa tamang pag-iisip at gumawa ng mga bagay na labag sa kautusan ng panginoon.  Ang kadalasan pa, mahirap ng burahin ang galit sa ating mga puso at isipan kahit na sabihin natin na nakalimutan na natin ang dahilan.

Ang sumusunod na tula (ang totooy sinulat ko ito as a rock song pero hindi naman ako marunong maglapat ng tugtog kaya tula na lang.. hehe) ay naisulat ko noong ako ay may kinikimkim na galit sa aking puso’t isipan.   Hindi ko namamalayan na unti-unti pala akong nakabuo ng isang awitin/tula mula sa aking nararamdaman…

 ANINO

Sa aking pag-iisa’y ramdam ko ang iyong presensya

Di man aninag, alam na nariyan ka

Unti-unti, dahan-dahan ako’y iniimpluwensyahan

Ako’y alipin sa mundong iyong likha

Sa mga nais mo ako’y napariwara

Mga salita’y patalim na unti-unting

kumikitil sa puso at diwa.

Ikaw ay isang anino!

Aninong nag-aalis ng katinuan sa aking pag-iisip.

Ikinukubli ang katotohanan… 

na ang panaho’y lumipas na!

Minsa’y mga kasinungalingan,

Kasinungalingang lumalasaon sa isipan.

Mga bagay na di naman nararapat 

ngunit binibigyang kulay ng labing mapagpanggap..

Ang tuwid naibabaluktot

Ang baluktot naitutuwid

Pagkat anumang naisi’y nahahangad…

Salamat sa iyo, BALIW NA AKO!!

Saan ka man magtago;  Saan ka man magtungo

Ika’y hindi na makaiiwas pa…